Konstanty Rokossowski

Konstanty Rokossowski urodził się w Warszawie, a zmarł 3 sierpnia 1968 roku w Moskwie. Był oficerem, marszałkiem Polski i Związku Radzieckiego oraz radzieckim wojskowym i politykiem polskiej narodowości. Służył w armii rosyjskiej podczas I wojny światowej, a w 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. Uczestniczył w wojnie domowej w Rosji i Mongolii, dowodził następnie pułkiem, brygadą, dywizją i korpusem kawalerii. W 1936 roku przebywał w Hiszpanii jako doradca wojsk republikańskich. W 1937 roku został aresztowany pod zarzutem szpiegostwa; więzienie opuścił w 1940 roku.

Podczas II wojny światowej dowodził między innymi 4. i 16. Armią oraz frontami Armii Czerwonej. Brał udział w obronie Moskwy i walkach pod Stalingradem, a także w działaniach w Prusach Wschodnich, na Pomorzu i w Berlinie. Po wojnie był ministrem obrony narodowej PRL w latach 1949-1956, członkiem Biura Politycznego KC PZPR i wiceprezesem Rady Ministrów. Był honorowym obywatelem Wrocławia i Szczecina, a także należał do wojskowych związanych z Legnicą.

Na podstawie artykułu „Konstanty Rokossowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.